Gülelim

Eski iki arkadaş yolda karşılaşmışlar, selam sabahtan sonra başlamışlar ayak üstünde sohbete. Sohbet uzadıkça uzamış.

Bir ara arkadaşlardan biri diğerine demiş ki:
„Yahu biz niye böyle ayak üstünde duruyoruz ki, benim ev hemen şuracıkta, buyur bize gidelim.“

Arkadaşıda: „Tamam.“ demiş.

Arkadaşıyla beraber eve gelmişler ve hanımının bulunduğu ikramların eşliğinde sohbetlerine devam etmişler.

Bir zaman sonra misafir, evin hanımının dışarı çıkmasını fırsat bilerek arkadaşına döner ve şöyle der: „Arkadaşım ben sizin evliliğinize hayran kaldım, bak kaç yıldır evlisiniz, sen eşine hâlâ, canım, cicim, hanımcım diye hitap ediyorsun.“

Ev sahibi adam, hemen şöyle bir etrafı kolaçan eder, karısının odada olmadığını görünce, arkadaşına doğru eğilir ve kısık bir sesle: “ Pışşşşt, sakın çaktırma, ben benim hanımın adını unutalı yıllar oluyor, adı aklıma gelmediği içinde öyle hitap etmek zorunda kalıyorum!!“ der.

Hanımlar ve Beyler eşiniz size devamlı canım, cicim diye hitap ediyorsa, isminizi unutup unutmadığını bir araştırın derim.

Kıssadan hisse: Hiç bir şey göründüğü ve ya duyulduğu gibi değildir!! Gördüklerimizi, duyduklarımızı arkasını araştırmadan kesinlikle körü körüne inanmamalıyız.

Herkese hayırlı Ramazanlar diliyorum!! Bu kutsal ay hepimize Sağlık, Huzur ve Barış getirsin!!

Resim: Pixelio